Σκωρίαση Γαρυφαλλιάς και η Αντιμετώπιση της
Η σκωρίαση είναι μια πολύ συνηθισμένη και ευρέως εξαπλωμένη ασθένεια σε όλο τον κόσμο,η οποία προκαλεί μείωση της ζωτικότητας των φυτών και σοβαρή υποβάθμιση... Σκωρίαση Γαρυφαλλιάς και η Αντιμετώπιση της

Η σκωρίαση είναι μια πολύ συνηθισμένη και ευρέως εξαπλωμένη ασθένεια σε όλο τον κόσμο,η οποία προκαλεί μείωση της ζωτικότητας των φυτών και σοβαρή υποβάθμιση της ποιότητος των δρεπτών ανθέων.
Στην γαρυφαλλιά οφείλεται στο μύκητα Uromyces dianthi, ο οποίος είναι ετεροκυκλικός (ο ένας ξενιστής είναι η γαρυφαλλιά και ο άλλος φυτά του γένους Euphorbia).Συνήθως όμως διαωνίζεται με το ουρεδιακό στάδιο μόνο επι της γαρυφαλλιάς.

Συμπτώματα σκωρίασης
Στα φύλλα,στα στελέχη και στους κάλυκες σχηματίζονται φλύκταινες που σταδιακα ανοίγουν και είναι γεμάτες καστανές μάζες ουρεδοσπορίων (καστανή σκόνη). Συχνά οι ουρεδωσοροί εμφανίζονται σε ομάες που έχουν κυκλικό μέχρι και ακανόνιστο και συνήθως σχηματίζουν συγκεντρικούς δακτυλίους.

Η μόλυνση στην αρχή εκδηλώνεται με την εμφάνιση μικρών κηλίδων, ελαφρά υπερυψωμένων και ανοιχτού πράσινου χρώματος.Μερικοί ουρεδοσωροί μετατρέπονται σε τελειοσωρους που έχουν χρώμα σκοτεινότερο και οι οποίοι περιέχουν σκούρα καστανόμαυρη σκόνη (τελειοσπόρια).
Τα προσβεβλημένα φυτά γίνονται καχεκτικά και νάνα και τα φύλλα τους συστρέφονται προς τα πάνω. Τα εντόνως προσβεβλημένα φυτά γίνονται χλωρωτικά και τελικά ξηραίνονται.


Μερικές φορές παρατηρείται παρασιτισμός του παθογόνου μύκητα
( Uromyces dianthi) από το υπερπαράσιτο ασκομύκητα που ονομάζεται Eudarluca caricis. Στις παρασιτισμένες φλύκταινες παρατηρείται μικρός αριθμός ουρεδοσπορίων ή απουσία ουρεδοσπορίων και ανάπτυξη μελανών σφαιρικών πυκνιδίων του υπερπαρασίτου. Πολλές φορές στην επιφάνεια των «υπερπαρασιτισμένων» θέσεων του φυτού σχηματίζονται άφθονα σπειράματα σπορίων του Sphaerellopsis filum που αποτελούνται από μάζα συγκολλημένων πυκνιδιοσπορίων σε μορφή στριμμένων νημάτων.

Συνθήκες μολύνσεως
Τα ουρεδοσπόρια μεταδίδονται με τον αέρα και τις σταγόνες της βροχής και του ποτίσματος. Σε μεγαλύτερες αποστάσεις τα σπόρια μπορεί να μεταφέρονται με τα μοσχεύματα στην επιφάνεια των οποίων είναι προσκολλημένα. Οι μολύνσεις ευνοούνται με την παρουσία σταγόνω νερού στην επιφάνεια του φυτού και την πολύ υψηλή σχετική υγρασία. Η ασθένια δεν αναπτύσσεται σε θερμοκρασίες υψηλότερες απο 21°C. Η σκωρίαση συνήθως εισάγεται με τα μοσχεύματα τα οποία συχνά εμφανίζονται υγιή την περίοδο της φυτεύσεως, γιατί ο χρόνος μεταξύ της μολύνσεως και της εμφανίσεως των συμπτωμάτων ειναι μεγάλος ( 3-4 εβδομάδες).

Τρόποι Αντιμετώπισης
Στα θερμοκήπια συνίσταται καλός αερισμός και διατήρηση της θερμοκρασίας μεταξυ 10-15° C. Να αποφεύγεται η διαβρόχη του φυλλώματος έτσι ώστε να αποφύγουμε την δημιουργία κατάλληλων συνθηκών (υγρασια) για τον μύκητα. Χρησιμοποίηση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού. Θα πρέπει να καταστρέψουμε τα παλαιά και εντόνως προσβεβλημένα φυτά. Ψεκασμός των φυτών με τα κατάλληλα σκευάσματα τα οποία θα προμηθευθειτέ από τον γεωπόνο. Υπάρχουν κάποιες ανθεκτικές ποικιλίες και τέλος μπορεί να γίνει βιολογική αντιμετώπιση της ασθένειας με τον μύκητα Verticillium lecanii.

Επιμέλεια :Χρήστος Ζησούδης, Γεωπόνος

via back-to-nature.gr

Για περισσότερα νέα σχετικά με Καλλιεργητικές Πρακτικές κάντε like στην σελίδα στο facebook